تهران – خیابان پیروزی ، روبروی خیابان پنجم نیرو هوایی (روبروی مترو نیرو هوایی) ، مجتمع نسیم ، طبقه اول ، واحد 1

تلفن تماس : ۷۷۴۶۸۴۱۸-۰۲۱

بهترین دوران تربیت، کودکی است.

بهترین دوران تربیت، کودکی است.

بهترین دوران تربیت، کودکی است. کودکی دوره ی شکل گیری و ساخته شدن انسان است، زیرا کودکان فطرتی پاک دارند و آماده اند تا به هر شکلی درآیند. آنها خودشان، خودشان را تربیت نمی کنند؛ بلکه والدین و سپس اطرافیان اند که آنها را، پرورش می دهند و به همین دلیل هنگامی که کودکانی را دیدید لجبازی می کنند، کلمات زشت به زبان می آورند، حق هم بازی هایشان را رعایت نمی کنند و مدام آن‌ها را کتک می زنند، به آنها خشم نگیرید. در عوض کسانی را مقصر بدانند که آن ها را تربیت کرده‌اند.

بهترین دوران تربیت، کودکی است.

به همین ترتیب، دیدن کودکانی با خصوصیات خوب نیز حاصل زحمات مربیان اوست. البته ناگفته نماند هر کودکی را که شما یا دیگران «تربیت شده » می دانید، لزوماً با تربیت نیست. گاهی والدین با فشار و تحمیل و حتی تنبیه سخت و پرخاش، کودک را سرکوب و به برده ای مطیع تبدیل می کنند، به گونه ای که بچه نه توان حرف زدن دارد و نه حرکت کردن. خیلی ها این بچه های مطیع و حرف گوش کن را تحسین می کنند! آیا به نظر شما این بچه ها تربیت شده و موفق اند و در آینده عضوی توانمند برای خانواده و جامعه‌شانخواهند بود؟

 

 اشاره ای به ویژگیهای کودکان

تعلیم و تربیت کودکان اقدامی مهم است، اما بسیار ساده و بی اهمیت تلقی می‌شود و با چنین تلقی و برداشتی است که برخی از پدرها و مادرها به تعلیم و تربیت صحیح کودک توجه نمی‌کنند. برای موفقیت در تربیت کودک مانند هر کار موفق دیگری نیاز به شناخت و دقت کافی است. شناخت کودک موضوع بسیار گسترده ای است و رشته های مختلفی به آن می پردازند. بحث درباره ی ساختمان بدن کودک در زیست شناسی، بیماری های خاص کودکان در علم پزشکی، بهداشت کودکان در رشته ی بهداشت و رشد روانی – اجتماعی کودکان در روان شناسی از جمله ی این موارد است. هر سن ویژگی های خاص خود را دارد ،خصوصیات کودک دو یا سه ساله با کودک دبستانی با هم متفاوت است.

ویژگی های مهم کودکان که مقدمات تربیت آنان تلقی می شود و باید به آن ها توجه کرد، عبارت اند از:

  • کودکان، آمادگی و علاقه به یادگیری از طریق «عادت » دارند، زیرا استدلال را کمتر درک می‌کنند. به همین دلیل، این فکر که با توضیحات منطقی، کودک را بتوان به رفتار معینی وادار کرد، ناشی از نبود آگاهی از ویژگی های سنّی کودکان است.
  • کودکان نمی توانند زیاد فکر کنند. آن هابه مشاهده و یادگیری از طریق حواس بیشتر عادت دارند. از اینرو، همه چیز را باید برای آن هادر قالب مثال های حسی و قابل مشاهده توضیح داد.
  • کودکان بسیار آسیب پذیرند و زود احساس ناامنی می کنند. این تصور که باید آن ها را ترساند تا از بزرگ ترها حساب ببرند و گاهی باید آن ها را در اتاق تاریک گذاشت تا تنبیه شوند و…، آسیب های جدی به آنان می‌رساند ، به طوری که جبران و برطرف کردن آن ها به دشواری و در درازمدت امکان پذیر است.
  • به کودک باید احساس امنیت داد.

او باید بداند که در هر حال فرزندِ عزیزِ خانواده است و والدین او را به رغم هر رفتاری که دارد، دوست می دارند و می پذیرند. شک نیست که چنین واقعیتی را نمی توان شفاهاً به کودکان خردسال توضیح داد. به همین دلیل رفتار آرام، پذیرا و گرم والدین چنین احساس امنیتی را می تواند در کودک ایجاد کند. اما درباره ی کودکان بزرگ تر تنها رفتار کافی نیست، بلکه آن هانیازمند هر دو (رفتار و کلام امنیت آور ) هستند.

  • کودکان به ویژه در خردسالی باید احساس توانمندی کنند.

اگر شما در امتحانی شکست بخورید البته غمگین و ناراحت می شوید، اما خوب می دانید که دنیا به آخر نرسیده است و این شکست دلیل بر ناتوانی شما نیست و چه بسا با بررسی علت های شکست خود، راه موفقیت را پیدا می کنید. اما کودکان نمی توانند بیندیشند و استدلال کنند، چنان چه آنها ناکام شوند، ناخودآگاه احساس عجز می کنند. پس این تصور که بچه ی خردسال باید بداند شکست یعنی چه و در صورت شکست خوردن دوباره باید تلاش کند، صحیح نیست. در واقع کودکان در خردسالی باید کامیاب باشند و تا دو سالگی نباید دچار ناکامی شوند. پس از آن هم فضای غالب آن ها باید پر از کامیابی باشد نه ناکامی، یعنی بیش تر از آن که ناکام شوند باید کامیاب شوند. مثال بارز این موضوع کودکی است که دایماً از پدر و مادر «نه » بشنود و با خواسته های او مخالفت شود.

احساس ناکامی در  کودک

کودکی که احساس کند پدر و مادرش به خواسته ی او پاسخ مثبت نمی دهند، دچار احساس ناکامی خواهدشد. کودک زمانی پاسخ «نه » را در مقابل خواسته هایش می پذیرد که در موارد دیگر پاسخ «مثبت » و «آری »شنیده باشد و احساس کند والدین مایل اند خواهش او را برآورده کنند اما به دلایل متعدد، این کار فعلاً از عهده ی آن ها بر نمی آید یا به صلاح او نیست.

 

بهترین دوران تربیت، کودکی است.

 آیا کامیاب کردن کودکان،آن ها را به افرادی متوقع تبدیل نمی کند؟

پاسخ آن است که منظور از کامیاب کردن کودک این نیست که او هر چه خواست، انجام دهد یا برای او فراهم شود، بلکه نکته ی مهم و ظریف آن است که «کودک احساس کامیابی کند » نه این که «همیشه کامیاب شود .»توجه کودکانی که به احساس ناکامی دچار می شوند، هر قدر نیز که خواسته ها و تمایلاتشان برآورده شود،به احساس کامیابی نمیرسند. زیرا آن ها احساس ناکامی دارند، بدون اینکه در واقع ناکام باشند.

در مقابل خواسته های غیرمنطقی کودک چه کنیم؟

برای این که تلاش والدین برای ایجاد احساس کامیابی در کودکان خود باعث اِشکالِ تربیتی نشود، می توان چاره اندیشی کرد. درباره ی خواسته های غیر منطقی کودکِ خردسال، معمولاً تغییر موقعیت او و جای گزینی موضوعی جدید با خواسته اش مشکل را حل می کند. در واقع باید توجه او را به موضوع دیگری که برایش جالب باشد، معطوف کرد. درباره ی کودکان سنین بالاتر نیز در بسیاری از موارد چنین اقداماتی مؤثر است. گاهی با اظهار تأسف از این که امکانات کافی وجود ندارد یا ابراز نگرانی از پیامدهای خطرناک و ناراحت کننده ای که ممکن است برای کودک پیش آید، می توان مانع احساس ناکامی عمیق کودک شد. گاهی نیز کودکان سنین بالاتر باید ناکامی را تحمل کنند و جای نگرانی نیز ندارد.

  • ویژگی بسیار مهم دیگر کودکان، دقت و زیرکی آن هاست.

منظور از دقت کودکان، هوشیاری آن هابه رفتار و حالات اطرافیان شان است. کودکان فقط از طریق مشاهده می آموزند. آن ها با حرف کاری ندارند، با عمل کار دارند و کاملاً در اعمال دیگران دقت می کنند. پس این تصور که بچه نمی فهمد و انجام هر نوع رفتار غلط در حضور او اشکال ندارد، خطاست. کودکان آن چه را که می بینند یاد می گیرند. کودکان، علاوه بر آن که رفتارها را با دقت نگاه می کنند، به خوبی از آن چه آموخته اند برای رسیدن به خواسته های خود نیز استفاده می کنند.

کودکان به خوبی می دانند کدام یک از والدین شان جدی تر است و کدام یک احساساتی تر، می دانند چه وقت و چه قدر گریه کنند یا در مقابل چه کسی گریه کنند تا به خواسته ی خود برسند. آنها می‌دانند چه طور دل پدر و مادر را به دست آورند و آنها را وادار به تسلیم کنند یا در حضور جمع و در مقابل میهمان آن ها را در مخمصه قرار دهند و از آن ها امتیاز بگیرند. بنابراین بهترین دوران تربیت، کودکی است. اگر شما نیز در تربیت کودک خود به مشکل برخوردید می توانید با مرکز مشاوره بینا تماس بگیرید و از متخصصان کودک این مرکز بهرهمند شوید .

پیام بگذارید

(0 دیدگاه)

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *