تهران – خیابان پیروزی ، روبروی خیابان پنجم نیرو هوایی (روبروی مترو نیرو هوایی) ، مجتمع نسیم ، طبقه اول ، واحد 1

تلفن تماس : ۷۷۴۶۸۴۱۸-۰۲۱

هماهنگی والدین در تربیت

هماهنگی والدین در تربیت

به نظر من اولین قدم در هماهنگی والدین در تربیت ، این است که والدین بخواهند به این هماهنگی در تربیت برسند. گاهی والدین، ناراحتی ها، عصبانیت ها و دلخوری هایی بر سر موضوعات دیگر دارند و این مسائل اجازه نمیدهد با هماهنگی کامل و به عنوان اعضای یک تیم مشترک، پدری و مادری کنند.

‌بنابراین،‌ اول باید خشمی را که از موضوعات دیگر باقی مانده و متعاقب آن، رقابت‌جویی خودمان را از تربیت فرزند جدا کنیم. در ادامه مقاله به این موضوع خواهیم پرداخت که اگر یکی از والدین همکاری لازم را نداشت، یا اصلا حاضر به گفتگو در این باره نبود بهترین تصمیم چیست .

از قبل با هم تصمیم بگیرید چه اصول و خط قرمزهایی دارید.

هر چقدر هم که اختلاف نظر داشته باشیم بالاخره مسائلی وجود دارند که بر سر آنها توافق داشته باشیم . مثلا ممکن است هر دوی شما برای احترام به بزرگترها یا رعایت ادب در مهمانی ها یا به زبان نیاوردن حرف های زشت خیلی ارزش قائل باشید….پس لازم است در شروع ، به دنبال نظرات مشترک و هر چند ساده باشیم و سعی کنیم از همان ها به عنوان نقطه شروع برای ایجاد تفاهم بیشتر استفاده کنیم.

در شروع ، به دنبال اشتراک نظر های ساده باشیم و سعی کنیم از همان ها به عنوان نقطه شروع برای ایجاد تفاهمات بیشتر استفاده کنیم. حتما و حتما، با هم تصمیم بگیرید که در صورت بروز مسائلی خلاف ارزش های مشترکتان، بهتر است چه برخوردی با فرزندتان داشته باشید. مثلا ممکن است که با هم توافق کنید که اگر فرزندتان حرف زشتی به زبان آورد، از او بخواهید که سه بار دهانش را آب بکشد و تا دهانش را آب نکشیده با او صحبت نکنید.

هماهنگی والدین در تربیت

وقتی هر دوی شما رفتار از پیش تعیین شده و هماهنگی در تربیت فرزندتان در پیش بگیرید نه تنها از ارتباط و هماهنگی با یکدیگر بیشتر لذت میبرید، بلکه فرزندتان احساس امنیت بیشتری خواهد کرد و رفتارهای بهتر و باثبات تری از خود بروز خواهد داد. هر گاه از فرزند خود شنیدید که : دوتاتون مثل همید… میتوانید خوشحال باشید و به خودتان تبریک بگویید.

 آشنایی با دو سم کشنده در هماهنگی والدین در تربیت:

۱- سرزنش:

وقتی در صحبت کردن از واژه هایی که بوی اتهام و سرزنش میدهد، استفاده میکنیم ناخودآگاه طرف مقابل را به دفاع کردن از خود وادار میکنیم. و این یعنی شکست بحث و از دست دادن یک فرصت برای رسیدن به هدفمان یعنی امن تر کردن فضای تربیتی خانه. میدانم ترک عادت سخت است و به این راحتی ها امکان پذیر نیست اما شدنی است.

۲- تعمیم دادن:

تو همیشه قول میدی ولی ….

هیچ وقت به حرفای من توجه نمیکنی….

حتی یک بار هم با خودت فکر نمیکنی…

قبول دارید حرفهایی با این حال و هوا ، بوی ناامیدی میدهد و ناخودآگاه انگیزه را هم از خودمان و هم از همسرمان میگیرد؟

با استفاده از عباراتی مثل عبارات بالا عملا به همسرمان القا میکنیم که صحبت کردن با تو فایده ای ندارد. ما با بمباران کردن همسرمان با برچسب هایی که انگار قرار است برای همیشه جزیی از وجود او باشند، عملا گفتگو را بی تاثیر یا حتی بد تاثیر میکنیم. شخصی که تلاش های هر چند کوچکش دیده نمیشود، هیچ دلیلی برای تلاش برای بهبود شرایط، نخواهد کرد.

پس بهتر است کمی دندان روی جگر بگذارید و قبل از شروع به صحبت با همسرتان، تنها ده دقیقه وقت بگذارید و با خود تمرین کنید که چگونه صحبت را شروع کنید. یا حتی نکات مهم مقاله را به صورت تیتروار روی یخچال یا جایی در معرض دیدتان بچسبانید. کافیست تنها چند بار به این روش برخورد کنید. به شما قول میدهم، شیرینی نتیجه را خیلی زود، حتما خواهید چشید. به مرور زمان از نتایج آن شگفت زده خواهید شد و میبینید که به راحتی و بدون ذره ای فکر یا حتی نیاز به مرور کاغذ رویخچالی، به روش سازنده ای در حال گفتگو با همسرتان هستید.

پیام بگذارید

(0 دیدگاه)

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *