تهران – خیابان پیروزی ، روبروی خیابان پنجم نیرو هوایی (روبروی مترو نیرو هوایی) ، مجتمع نسیم ، طبقه اول ، واحد 1

تلفن تماس : ۷۷۴۶۸۴۱۸-۰۲۱

دروغ چیست

تشخیص دروغ و دروغگو

برای تشخیص دروغ و دروغگو هم راه هایی وجود دارد. درست است که در کودکی همه ما، ترس از دراز شدن دماغ وادارمان می کرد . دروغ های مان را لو بدهیم .دماغ مان را حفظ کنیم. اما حالا دیگر می دانیم دماغ هیچ دروغگویی شبیه پینوکیو دراز نمی شود  . راه های دیگری برای کشف دروغ وجود دارد. راه هایی که بعضی کاملا به شناخت ما از افراد مقابلمان ربط دارد . بعضی های دیگر، مثل همین راهنمایی که می خوانید. علمی و کارشناسی شده، توسط متخصصان علم روان شناسی و زبان بدن، کشف شده است…

دروغگو لبخند می زند.

شاید فکر کنید لبخند، تنها راه انتقال حس های درست است. اما اصلا این طور نیست .  گاهی دروغگو ها لبخند می زنند. تا حواس شما را از اصل قصه پرت کنند . حرف خودشان را به کرسی بنشانند.  اما متخصصان دروغ سنجی معتقدند حتی دروغگوهای  لبخند زن هم نمی توانند برای مدت طولانی به صورت تان نگاه کنند . معمولا سر را بیش از اندازه تکان می دهند . حواستان را به اطراف پرت می کنند. قرمزی گونه ها، گشادی پره های بینی، تنفس سریع و پلک زدن مداوم، علایمی است که می تواند یک دروغگوی حرفه ای را لو بدهد . نشان دهد طرف مقابل بیش از اندازه مغزش را درگیر کرده است.

• چطور حرف می زند؟

این یک راه حل ساده برای تشخیص دروغگویی افراد نزدیک است. تن صدای افراد دروغگو، معمولا عوض می شود . حتی ممکن است بعضی از واژه ها را بکشد. یا روی آنها تاکید کند. به لب ها هم نگاه کنید. معمولا دروغگو ها بعد از پایان هر جمله، لب ها را به هم فشرده می کنند .یا به سمت پایین می کشند.

• لبخند دروغی افسانه نیست .

این را همه ما در فیلم های سینمایی و سریال های تلویزیونی دیده ایم. اینکه آدم بد داستان، یک جایی یک لبخند بد جنسانه می زند . دستش رو می شود. شکل عامیانه روایت این راه حل همین است. به لبخندها توجه کنید . با توجه به شناخت از طرف مقابل تشخیص دهید . این لبخند چقدر با واقعیت سازگار است یا نیست.

• صداقت یکپارچه است.

دروغگو ها معمولا پشت تلفن یا در متن یک ایمیل راحت تر دروغ می گویند. چون کنترل بدن برای گفتن حقیقتی که وجود ندارد سخت است. اگر یک نفر داستانی برای شما تعریف می کند . به آن مشکوکید، به حرکت های دست و بدنش دقت کنید. اگر صداقت در زبان نباشد، بدن هم همراهی نمی کند. دست ها بی ربط به داستان تکان می خورند. حرکت های شانه مصنوعی است . پاها معمولا دچار نشانگان بیقراری می شوند. به همین دلیل است که خیلی از دروغگوها دست هایشان را به هم گره می زنند . پایین تر از سطح دید قرار می دهند. یا اصلا آنها را پشت سرشان مخفی می کنند.

• واژه ها مهم اند.

دروغگوها از واژه هایی مثل اما، به جز، در غیر این صورت و… استفاده نمی کنند .چون یک چرای ساده و ناگهانی شما ممکن است .حسابی آنها را به دردسر بیندازد. من، خودم و… هم در جملات دروغی کمتر استفاده می شود .چون از نظر روان شناسی آنها در ناخودآگاه خود، می خواهند شریف باشند . این حرف ها را به خودشان نسبت ندهند.

• سوال های ساده جواب ساده دارند.

وقتی سوال سختی می پرسید. خیلی طبیعی است طرف مقابل تان برای جواب دادن به دوردست ها خیره شود. مکث کند و بعد حرف بزند. اما وقتی سوال های ساده شما تمام این عکس العمل ها را نشان می دهد. حق دارید شک کنید . بین تمام آن من و من کردن های طرف مقابل به این فکر کنید از چه فرار می کند.

• از واژگان کلیدی استفاده کنید.

اولین نکته ای که برای مصاحبه به روزنامه نگارها یاد می دهند. پرسیدن سوال هایی است که با «چ» شروع می شود. چرا، چطور، چگونه و…این یعنی از طرف مقابلت جزییات را بپرس تا به اصل جواب برسی. دروغگو ها، معمولا داستانی کلی تعریف می کنند. پس حوصله کنید . جزییات را دانه به دانه با پرسیدن این سوال ها بپرسید. دروغ ها هیچ وقت جزییات ندارند.

 

پیام بگذارید

(0 دیدگاه)

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *